سلام...

نماز و روزه هاتون قبول! هر چند چند روزی گذشته ولی صحبتهای آقا در مراسم افطاری دانشجويان خوندن داره. مخصوصا دانشجوها و محصل ها!

اگر كشور ما در زمينه‏ى علم سرمايه‏گذارى و تلاش نكند، مسلماً باز هم سالهاى متمادى در پيشرفت همه‏جانبه و توسعه‏ى كشور تأخير خواهد افتاد؛

وقتى علم نباشد، صنعت نيست. وقتى صنعت نباشد، بسيارى از ثروتهاى جامعه كشف نمى‏شود. وقتى صنعت نباشد، همه‏ى موجودى براى به‏دست آوردن صنعت روز خرج مى‏شود؛ دنباله‏روى از بيگانه و گرفتنِ ناگزيرِ فرهنگ بيگانه و تبعيت ناگزير از سياست‏هاى بيگانه هم به دنبالش پديد مى‏آيد. همه‏ى اينها ناشى از بى‏علمى است. بنابراين علم بايد در كشور ترويج شود. يكى از كارهاى مهم انقلاب همين بود؛ علم را در داخل كشور ترويج كرد.

كليد اصلى باز كردن قفلهاى گوناگون، اهميت دادن به علم است. البته در كنار آن، اين امر بديهى را هم بايد در نظر داشته باشيد كه علم و عالم همان‏قدر كه مى‏توانند مفيد باشند، مى‏توانند مضر هم باشند؛ «چو دزدى با چراغ آيد گزيده‏تر برد كالا». اگر كسى كه علم در وجود او هست، تقوا و پرهيزگارى و امانت و صداقت در او نباشد، مى‏تواند موجود مضرى باشد؛ مى‏تواند عليه كشور و مصالح كشور، علم خودش را مورد استفاده قرار دهد. بنابراين در كنار علم، فرهنگ و تزكيه و اخلاق و معنويت هم لازم است؛

حركتهايى كه انجام مى‏دهند براى اين‏كه محيط دانشگاه و دانشجو را محيط بى‏دينى و بى‏معنويتى كنند، به نظر من گرچه يك مقدارش از روى غفلت است، اما يك مقدارش هم حساب شده است. در اين قضيه خيلى‏ها مقصرند؛ هم در دانشگاه‏ها مقصر وجود دارد، هم در خود دستگاه‏هاى وزارتى و دولتى...

التماس دعا! يا حق!!