سلام...

گقتيم که انبيای الهی و ائمه مستقيما با اذن خدا بر مردم ولايت دارند و در زمان غيبت نايبان امام زمان با شرايطی خاص و به طور غير مستقيم از سوی خداوند برای ولايت برگزيده می شوند...

چرا نظريه ولايت فقيه تنها شکل حکومت دينی تلقی می شود؟

۱- نظريه ولايت فقيه: در زمانی که امام معصوم حاکميت ندارد فقهايی که با شرايطی خاص از طرف معصومين به حاکميت نصب شده اند عهده دار اداره جامعه بر اساس اسلام می شوند.

۲- وظايف حکومت: تامين نيازهای شهروندان... برقراری امنيت... رابطه با ساير کشورها...

۳- هر حکومتی اولا بايد راه رسيدن به اين اهداف را بداند و ثانيا مورد اعتماد مردم باشد.

۴- حکومت دينی بايد در کنار اهداف مذکور هدف آماده کردن زمينه رشد و ترقی معنوی شهروندان را در نظر داشته باشد که اين هدف اولويت اول را در نظام اسلامی دارد.

۵- حال با توجه به تمايز حکومت دينی از حکومتهای ديگر چه کسی بايد رهبری اين حکومت را که برآورنده اهداف فوق است بر عهده بگيرد؟

منتظر ادامه اين مطلب باشيد...

يا حق!!