خیلی دیر شد! قول داده بودم درباره این که «حالا درباره میانمار چه باید بکنیم» یک پست بگذارم که فکر کنم دیر شد...

البته در دیدار پریروز حضرت آقا با دانشجویان، در توضیح آن حرکت بچه ها به سمت فرودگاهها و... ایشان توضیحات خیلی خوبی برای فعالیتهای دانشجویی در این موارد فرمودند که همانجا ببینید...

اما بیایید اصلاً مسلمان بودن و شیعه بودن مردم میانمار (و ایضاً سوریه و بحرین و فلسطین و...) را بی خیال بشویم! اما بالاخره اینها مظلوم هستند یا نه؟! و در این که یک ظالمی دارد به اینها ظلم می کند که بحثی نیست... هست؟! ظاهرا ما یک وظیفه ای در قبال مظلوم داریم، یک وظیفه دیگری در قبال ظالم؛ ببینید حضرت آقا از قول امیرالمؤمنین(علیه السلام)، (اتفاقا در چنین ایامی و در روز شهادت ایشان) چه می فرمایند:

«امام على علیه ‏السّلام مى ‏فرماید: «و کونا للظّالم خصماً و للمظلوم‏ عوناً.» خصم ظالم باشید. «خصم»، غیر از «دشمن» است. یک‏ وقت کسى دشمن ظالم است؛ یعنى از ظالم بدش مى‏آید و دشمن اوست. این، کافى نیست. «خصم او باش»، یعنى «مدّعى ‏اش باش.» خصم یعنى «دشمنى که مدّعى است»، «دشمنى که گریبان ظالم را را مى ‏گیرد و او را رها نمى‏ کند. بشریت بعد از امیر المؤمنین علیه‏ السّلام، تا امروز، به سبب نگرفتن‏ گریبان ستمکاران، بدبخت و روسیاه شد. اگر دستهاى باایمان، گریبان ظالمان و ستمکاران را مى‏ گرفتند، ظلم در دنیا این ‏قدر پیش نمى ‏رفت؛ بلکه از بن برمى ‏افتاد. امیر المؤمنین این را مى‏ خواهد:

«کونا للظّالم خصماً.» خصم ظالم باش. در دنیا، هرجا ظلم هست و ظالمى هست، تو که اینجا هستى، خود را خصمش بدان. نمى‏ گوییم «اکنون راه بیفت؛ و از این سوى دنیا به آن سوى دنیا برو و گریبان ظالم را بگیر.» مى‏گوییم «حتماً خصومت خودت را نشان بده. هروقت و هرجا فرصتى دست داد، خصم او باش و گریبانش را بگیر.» یک‏ وقت انسان نمى‏ تواند نزدیک ظالم برود و ابراز خصومت نماید؛ لذا از راه دور، مخاصمه مى‏کند. ببینید امروز، به خاطر عمل نکردن به همین یک‏کلمه وصیت امیر المؤمنین علیه‏ السّلام، در دنیا چه منجلابى ایجاد شده است و بشریت چه بدبختیهایى دارد! ببینید ملتها و بخصوص مسلمانان چه مظلومیتى دارند! اگر به همین یک وصیت امیر المؤمنین علیه‏السّلام عمل مى‏شد، امروز بسیارى از ظلمها و مصیبتهاىِ ناشى از ظلمها، وجود نمى ‏داشت.

«و للمظلوم عوناً.» هرجا مظلومى هست، به او کمک کن. نمى‏گوید «طرف‏دارش باش». نه! باید کمکش کنى. هرچه مى‏ توانى و به هر نحو که مى‏ توانى.»

(بیانات در خطبه‏ هاى نماز جمعه تهران 21 رمضان 1414      13/ 12/ 1372)